Nasıl Yapılır

UÇUŞ
Yamaç Seçimi : İlk yapılacak iş iniş yerinin seçilmesidir. Düz bir alan olması şarttır. Çünkü belli bir koşu mesafesi gerekmektedir. Streamer veya windsock koşu pistinin yan tarafına dikilmelidir. Bunlar pilotun görüş açısı içinde olmalıdır. Yamaçta koşu yolunda engellerin olmaması ve uygun bir eğimin olması gerekir çok dik yamaçlar uçuş için uygun değildir. Pilot için uzun bir koşu alanı bulunmalıdır. Türbulanslardan kaçınmak için yamacın karşı tarafında bir tepe olmaması gerekir. Paraşütün serileceği temiz bir yer seçilmelidir.

KALKIŞ
Kontroller: Rüzgar önden gelmelidir. Baslangıçta en fazla 30° yandan gelebilir. Tecrübeli pilotlar için 90° olabilir. Son kontroller yapılmalıdır. Kopuk olup olmadıkları, taşlara takılmadıkları kontrol edilir. Kontrol iplerinin en altta ve açık olduğuna bakılır. Kask takılır ve harnesse girilir. harnessde önce bacak kolonları sonra göğüs kolonları takılır. Bacak kolonları fazla sıkılmaz oturmak için hafif boşluk bırakılır. Kanadın tam ortasında durulur. Genellikle kanatta orta bölümü belirten bir yazı veya işaret bulunur. Kollar yana açılır. Elin içinde kumanda iplerinin bulunduğu halka ve ön kolon olmalıdır. Diğer kolonlar omuzda olmalıdır. Bu pozisyonda koşmaya başlanır. Dikkat edilmesi gereken, kolonların kollar ile değil göğüs gücüyle itilmesidir. Kanat tam tepeye geldiğinde ön kolonlar bırakılır, böylece elde sadece kumanda ipleri kalır. Kalkış için koşarken kanadın yana doğru eğilmesi halinde, eğik olan tarafa koşulur ve kanat düzeltilir. Ancak kanat düzeldikten sonra koşmaya devam edilir. Bu hususa çok dikkat edin. Koşma çok önemlidir. Havalanıldığı andan itibaren koşu durdurulmaz ve havadayken bile devam edilir. Kalkışta en fazla zorlanacağınız kısım koşma olayıdır. Havalandıktan sonra koşmayı bırakıp harnesse oturmak en sık yapılan hatalardan biridir. Bu hata yaralanmalar veya harnesse zarar gelmesine sebep olur.
Ancak tümüyle havalandıktan sonra harnesse oturulur ve paraşüt kumanda etmeye başlanır. Kanatlar kumanda iplerini çektiğiniz yöne doğru döner. Kalkışta ve inişte rüzgarı öne almak zorunda olmanıza rağmen havadayken rüzgarın yönü önemli değildir.

İNİŞ
Yere 25-30m kala rüzgar öne alınır ve komut ipleri kullanılmaz. Harness'tan çıkılır ve yere 1-2 m kala fren ipleri sonuna kadar çekilir. Bu harekete "Dinamik Stall" denir. Gerektiğinde ipler ele dolanıp daha fazla çekilmesi sağlanır. Ayak yere değidiği andan itibaren koşmaya başlanır. Koşarken fren iplerini çekmeye devam edin. Kanat arka tarafa yatınca koşma durdurulur ve kanat toplanmaya başlanır. İlk olarak fren ipleri karışmaması için kolondaki çıtçıtlı yerine takılır. "Stall" kelimesi İngilizcede "aniden durma" veya "bozulma" anlamına gelir. Yamaç paraşütünde kullanılan anlamı ise "irtifa kaybetme" ve "düzensiz uçuştur."

Yamaç Paraşütünün Önemli Noktaları

Yamaç paraşütü basit bir hava aracıdır. Ancak diğer hava araçlarında olduğu gibi özenli ve karmaşık tasarlamaların sonucunda oluşmuştur. İpleri uzunluğundaki küçük farklılıklar yada kumaşın kesimindeki ufak bir ölçü farklılığı, sonuçta çok iyi yada çok kötü bir kanat ortaya çıkarabilir. İşte sizlere kısaca yamaç paraşütünün bölümleri:

KANOPİ : Cismin kumaş kısma kanopi yada kanat adı verilir. Kanopi, havada iken içerisi hava ile dolacak olan, birbirinin üzerine yerleşmiş iki katlı kumaş yüzeyden meydana gelir. Havanın kanat içerisine dolabilmesi için kanadın hücum kenari diye adlandırılan ön kenarı açık, dolan havanın içeride hapsolmasını sağlamak için firar kenarı denilen arka kenar kapalıdır. Böylece paraşütün kumaşı havayi geçirmediğinden kanat, içine giren havayı hapsederek kati bir kanat formunu alır. Tamamen hava ile dolduğunda kanopi tipki bir uçak kanadı gibi alt yüzeyi düz üst yüzeyi kavisli bir şekil alır. Tipik bir kanopide 40-60 hücre vardır. Bu hücrelerin uzunlukları kanada yukarıdan bakıldığında eliptik bir görünüm kazandırırlar. Bu şekle planform adı verilir. Kanopinin yan taraflarına kulak adı verilen dengeleyici parçalar yerleştirilmiştir. Kulaklar, paraşütün dengeli uçmasini ve dışa dogru kuvvet uygulayarak gergin kalmasını sağlarlar. Kanatlar, pilotun kilosu ve farkli uçus koşullarına birçok değişik büyüklüğe ve en/boy oranına göre üretilmektedirler. Kanadın uç kenarlarında stabilizör denilen yerde sellerin ön kısmı kapalıdır. Stabilizör havayı sadece yan sellerden alarak dolar ve genişler.

İPLER : Askı ipleri ve fren ipleri olarak ayrılırlar. Ağırlığı ve sürüklenmeyi azaltmak için ipler kevlar (karbon lifi) ve darcon gibi çok dayanıklı maddelerden mümkün mertebe ince üretilirler. Fren ipleri kolayca ayırt edilebilmeleri için farkli renklerde olurlar.

KOLONLAR : Kolonlar iplerle kusamı birleştirirler, genelikler bütün ipler metal halkalarda toplanırlar ve kolonlarla birleşirler. Genellikle 25mm genşiliğindedir. Kolonlar kalkışlarda pilotların bütün ipleri birden tutup çekebilecekleri tek bir nokta teşkil ederler. Arka kolonlarda fren iplerinin geçtiği küçük halkalar ve uçuştan sonra fren kontrollerin tutturulabileceği velkro veya çit-çit gibi malzemeler bulunur.

KUŞAM (HARNES) : Yamaç paraşütü kusamları genelde aynı temel yapıyı taşırlar. Oturmak için plastik yada tahtadan bir oturak kısmı, kumaştan bir sırtlık, omuz askıları, göğüs ve bacak kolonları ile iplerin bağlandığı askı kolonları vardır. Son zamanlarda üretilen modellerde hız sistemleri için bağlantılar, kevlar sırt koruma plakaları, yedek paraşüt ve safra bölümleri de bulunmaktadır. Bütün kusamlar vücut ölçülerine ve uçus pozisyonuna göre ayarlanabilirler.